Drugi okres świetności zamku przypadł na początek XVIII w. Przeprowadzone w tym czasie zmiany architektoniczne są zasługą Hansa Carla von Schönaich. Do 1715 r. wzniesiono nowe skrzydła zamkowe, zamykając prostokątny dziedziniec. Barokowe skrzydło zachodnie wybudowano z myślą o powiększeniu przestrzeni mieszkalnej zamku. Urządzono tu apartamenty z dwoma niezależnymi kuchniami. W skrzydle północnym oprócz pomieszczeń mieszkalnych urządzono pomieszczenia dla powozów. W centralnej części skrzydła zlokalizowano przejazd, prowadzący na drugi, gospodarczy dziedziniec. Tam powstały nowe zabudowania - stajni, ujeżdżalni i kancelarii majątku ziemskiego. Na początku XVIII stulecia przeprowadzono również remonty renesansowych pomieszczeń - nowy wystrój otrzymała sala kolumnowa, którą ozdobiono freskami o tematyce mitologicznej. Do zamku poprowadzono także nowe wodociągi. Prawdopodobnie w tym czasie założono zamkowe ogrody, które zlokalizowano na południowo-wschodnim bastionie.

Część prac prowadzonych na zamku w XVIII stuleciu związana była ze zmianą pozycji społecznej jego właścicieli. Kiedy w końcu 1740 r. na Śląsk wkroczyły wojska króla Prus Fryderyka II i w błyskawicznej kampanii odebrały dzielnicę Habsburgom, rodzina Schönaichów poparła pruskiego władcę. Ten, podczas ceremonii hołdu stanów śląskich we Wrocławiu w 1741 r., wynagrodził Hansa Carla von Schönaich, nadając mu tytuł księcia Carolath-Beuthen. Nobilitacja rodziny, której dobra ziemskie otrzymały status księstwa (Furstenthum Carolath–Beuthen), wyniosła ją w strukturze społecznej nie tylko Śląska ale także monarchii pruskiej. Później Schönaichowie otrzymali prawo koligacenia się poprzez małżeństwa z członkami rodziny królewskiej oraz piastowali w strukturach państwa pruskiego ważne funkcje wojskowe i cywilne (np. ambasadorów i łowczych królewskich). Splendor i pozycja wymagały, by główna siedziba rodu – zamek Karolat otrzymał właściwą oprawę, stąd prace prowadzone w 2 połowie XVIII stulecia wiązać należy z tymi wydarzeniami. W 1767 r. w miejsce drewnianego mostu przed budynkiem bramnym wybudowano nowy, murowany. Jego balustrady ozdobiono kamiennymi posągami z postaciami mitologicznymi i heraldycznymi lwami. W ujeżdżalni przez pewien czas funkcjonował teatr. Część zamkowych fortyfikacji bastionowych adaptowano na potrzeby ogrodów.